سندرم تونل کارپال (Carpal Tunnel Syndrome) یکی از اختلالات شایع اعصاب محیطی است که در اثر فشار به عصب میانی (مدیان) ایجاد می‌شود. وظیفه این عصب، حس بخشیدن به انگشتان و کنترل برخی عضلات ظریف دست است. افراد مبتلا به این سندرم با مشکلاتی مانند احساس بی‌حسی، سوزن‌سوزن یا مورمور شدن در انگشت شست، اشاره و میانی دست مواجه می‌شوند.

اگر این بیماری درمان نشود به‌مرور زمان توانایی گرفتن اشیا توسط دست‌ها کاهش می‌یابد و تحلیل عضلات رخ می‌دهد. برای درمان سندرم تونل کارپال روش‌های مختلفی بکار گرفته می‌شود که تزریق CTS یکی از موثرترین آن‌ها است. اگر می‌خواهید اطلاعات بیشتری در مورد این روش بدست آورید تا انتهای این مطلب با ما همراه باشید.

تزریق CTS چیست؟

تزریق CTS روشی است که برای درمان سندرم تونل کارپال بکار می‌رود. پزشک متخصص مقدار دقیقی از داروهای ضدالتهاب و گاهی مواد بی‌حس‌کننده مانند کورتیکواستروئید (کورتون) را مستقیماً در ناحیه اطراف عصب مدیان وارد می‌کند.

هدف از این کار کاهش تورم و التهاب بافت‌های اطراف تونل کارپال است؛ زیرا همین التهاب باعث تنگی فضا و فشار بر عصب می‌شود.

این روش برای بسیاری از بیماران موثر واقع می‌شود و حتی انجام عمل جراحی را نیز به تاخیر می‌اندازد.

چرا برای بیماران تزریق CTS انجام می‌شود؟

 تزریق کورتون برای درمان سندرم تونل کارپال به‌دلایل مختلفی انجام می‌شود که در ادامه به برخی از آن‌ها اشاره می‌کنیم.‌

کاهش التهاب و تورم بافتی

در این بیماری، بافت‌های اطراف عصب مدیان دچار التهاب می‌شوند. تزریق کورتیکواستروئید به مچ دست می‌تواند ورم این ناحیه را کاهش دهد و فضای بیشتری برای عصب فراهم کند.

کاهش درد، سوزن‌سوزن شدن و بی‌حسی

یکی از موثرترین نتایج این درمان، کاهش تدریجی احساس درد، گزگز و کرختی در انگشتان است. بیماران اغلب پس از مدت کوتاهی به بهبودی قابل توجهی دست می‌یابند. 

پیشگیری از پیشرفت بیماری و آسیب عصبی

درمان به‌موقع از ادامه فشار بر عصب و بروز آسیب‌های پایدار جلوگیری کند. درمان سریع به‌ویژه در بیمارانی که هنوز ضعف عضلانی پیدا نکرده‌اند، اهمیت زیادی دارد. 

بهبود عملکرد و افزایش کیفیت زندگی 

تسکین درد و بازگشت توان استفاده طبیعی از دست باعث می‌شود فرد بتواند دوباره کارهای روزانه، نوشتن یا فعالیت‌های شغلی خود را بدون احساس درد یا محدودیت انجام دهد. در نتیجه، کیفیت زندگی بیمار بهبود می‌یابد.

کاندیداهای مناسب تزریق CTS

بیماران با شرایط زیر کاندیداهای مناسبی برای تزریق کورتون هستند:

• بیمارانی که با درد مزمن و غیرقابل تحمل در ناحیه مچ و انگشتان مواجه هستند.
• افرادی که دوره‌های درمانی دارویی (مانند مصرف مسکن‌ها و داروهای ضدالتهاب) یا فیزیوتراپی را طی کرده‌اند؛ اما بهبودی محسوسی در علائمشان مشاهده نشده است.
• بیمارانی که علاوه‌بر درد، دچار بی‌حسی، گزگز و ضعف در عضلات دست هستند.
• کسانی که نمی‌خواهند تحت عمل جراحی قرار گیرند و روش‌های غیرتهاجمی را ترجیح می‌دهند.

چرا برای بیماران تزریق CTS انجام می‌شود؟

 تزریق کورتون برای درمان سندرم تونل کارپال به‌دلایل مختلفی انجام می‌شود که در ادامه به برخی از آن‌ها اشاره می‌کنیم.‌

کاهش التهاب و تورم بافتی

در این بیماری، بافت‌های اطراف عصب مدیان دچار التهاب می‌شوند. تزریق کورتیکواستروئید به مچ دست می‌تواند ورم این ناحیه را کاهش دهد و فضای بیشتری برای عصب فراهم کند.

کاهش درد، سوزن‌سوزن شدن و بی‌حسی

یکی از موثرترین نتایج این درمان، کاهش تدریجی احساس درد، گزگز و کرختی در انگشتان است. بیماران اغلب پس از مدت کوتاهی به بهبودی قابل توجهی دست می‌یابند. 

پیشگیری از پیشرفت بیماری و آسیب عصبی

درمان به‌موقع از ادامه فشار بر عصب و بروز آسیب‌های پایدار جلوگیری کند. درمان سریع به‌ویژه در بیمارانی که هنوز ضعف عضلانی پیدا نکرده‌اند، اهمیت زیادی دارد. 

بهبود عملکرد و افزایش کیفیت زندگی 

تسکین درد و بازگشت توان استفاده طبیعی از دست باعث می‌شود فرد بتواند دوباره کارهای روزانه، نوشتن یا فعالیت‌های شغلی خود را بدون احساس درد یا محدودیت انجام دهد. در نتیجه، کیفیت زندگی بیمار بهبود می‌یابد.

کاندیداهای مناسب تزریق CTS

بیماران با شرایط زیر کاندیداهای مناسبی برای تزریق کورتون هستند:

• بیمارانی که با درد مزمن و غیرقابل تحمل در ناحیه مچ و انگشتان مواجه هستند.
• افرادی که دوره‌های درمانی دارویی (مانند مصرف مسکن‌ها و داروهای ضدالتهاب) یا فیزیوتراپی را طی کرده‌اند؛ اما بهبودی محسوسی در علائمشان مشاهده نشده است.
• بیمارانی که علاوه‌بر درد، دچار بی‌حسی، گزگز و ضعف در عضلات دست هستند.
• کسانی که نمی‌خواهند تحت عمل جراحی قرار گیرند و روش‌های غیرتهاجمی را ترجیح می‌دهند.